lancĭno — Lewis & Short
lancĭno, āvi, ātum, 1, v. a.cf. lacer,
alium ira in cubili suo confodit ... alium intra leges celebrisque spectaculum fori lancinavit, Sen. de Ira, 1, 2, 2: morsu aliquem,Plin. 9, 6, 5, § 13:
conjux membratim lancinatur,Arn. 1, 20:
tot sinus Pelopennesi oram lancinant,indent, cut up, Plin. 4, 5, 9, § 19.—
vitam (al. lanciniare),to fritter away, waste, Sen. Ep. 32, 2:
credulitatem facetiis jocularibus,Arn. 2, 47.