lector — Lewis & Short
lector, ōris, m.2. lego,
cum enim Brutus duos lectores excitasset, et alteri orationem legendam dedisset, etc.,Cic. de Or. 2, 55, 223:
nihil est aptius ad delectationem lectoris, quam fortunae vicissitudines,id. Fam. 5, 12, 4:
se lectori credere,Hor. Ep. 2, 1, 214:
otiosus,Quint. 4, 2, 4: adsiduo ruptae lectore columnae, Juv. 1, 13.—
unum aliquem constituere lectorem,Quint. 2, 5, 6:
lectorem inducere,Plin. Ep. 9, 17, 3; cf. id. ib. 1, 15, 2.—
itaque hodie diaconus, qui cras lector,Tert. adv. Haeretic. 41; Sid. Ep. 4, 25.