lēnĭo — Lewis & Short
lēnĭo, īvi or ĭi, ītum, 4 (
lenibat,id. ib. 6, 468; fut. lenibunt, Prop. 3, 20 (4, 21), 32), v. a. and n. 1. lenis.
lapsana alvum lenit et mollit,Plin. 20, 9, 37, § 96:
nuces leniunt saporem caeparum,id. 23, 8, 77, § 147:
tumores,id. 33, 6, 35, § 110:
collectiones impetusque,id. 22, 25, 58, § 122:
stomachum latrantem,Hor. S. 2, 2, 18:
volnera,to assuage, heal, Prop. 3, 20 (4, 21), 32:
clamorem,to soften, moderate, Hor. C. 1, 27, 7:
inopiam frumenti lenire,to make amends for, cause to be less felt, Sall. J. 91.—
senem illum tibi dedo ulteriorem, ut lenitum reddas,Plaut. Bacch. 5, 2, 31:
illum saepe lenivi iratum,Cic. Att. 6, 2, 2:
temperantia animos placat ac lenit,id. Fin. 1, 14, 47:
te ipsum dies leniet, aetas mitigabit,id. Mur. 31, 65:
epulis multitudinem imperitam,id. Phil. 2, 45, 116:
desiderium crebris epistolis,id. Fam. 15, 21, 1:
se multa consolatione,id. Q. Fr. 3, 5, 4:
diem tempusque ... leniturum iras,Liv. 2, 45:
seditionem,id. 6, 16:
animum ferocem,Sall. J. 11:
saepius fatigatus lenitur,id. ib. 111, 3:
lenire dolentem Solando,Verg. A. 4, 393.—*
dum irae leniunt,Plaut. Mil. 2, 6, 100; cf. Brix ad loc.