lĭbīdĭnor — Lewis & Short
lĭbīdĭnor (lŭbīd-), āri, v. dep.id,
I to indulge or gratify lust (post-Aug.):
cum libidinatur,Mart. 7, 67, 13:
inceste libidinari,Suet. Ner. 28 fin.:
abeunt libidinatum ad filias Moab,Tert. ad Gnost. 3; Petr. 138, 7.