1. līma — Lewis & Short
līma, ae, f.etym. unknown,
I a file.
I Lit.:
limā proterere aliquid,Plaut. Men. 1, 1, 9:
limā aliquid avellere,Plin. 9, 35, 54, § 109:
limā aliquid polire,id. 28, 9, 41, § 148:
topazius limam sentit,id. 37, 8, 32, § 109: confitendum est detrahere doctrinam aliquid, ut limam rudibus, * Quint. 2, 12, 8:
vipera limam momordit,Phaedr. 4, 8, 5.—
II Trop., a file, as applied to literary compositions, i. e. polishing, revision (not in Cic.; cf.
, however, limatus, under limo): defuit et scriptis ultima lima meis,Ov. Tr. 1, 7, 30:
incipiam limā mordacius uti, Et sub judicium singula verba vocem,id. P. 1, 5, 19:
limae labor et mora,Hor. A. P. 291:
carmina rasa limā recenti,Mart. 10, 2, 3:
in illis limae, in hoc plus videtur fuisse sanguinis,Vell. 2, 9, 2:
ad limam consilii desiderium petitoris distulit,App. M. 8, p. 204 fin.