lĭquo — Lewis & Short
lĭquo, āvi, ātum, 1,
pila,Luc. 7, 159:
vitrum,Plin. 36, 26, 66, § 194:
lapis liquatur igni,id. 36, 8, 13, § 62:
liquatum aes,id. 34, 13, 36, § 134: liquatae guttae, Cic. poët. Tusc. 2, 10, 25.—
vina liques,Hor. C. 1, 11, 6:
liquatum vinum,Plin. 15, 29, 37, § 124:
liquatae aquae,id. 31, 3, 22, § 36:
saccus, quo vinum liquatur,Col. 9, 15, 12:
silicem rivo saliente,Manil. 5, 534: voces liquatae, i. e. clear voices, Auct. ap. Macr. S. 6, 3.—*
quae (verba) cum sex et viginti natus annos summis audientium clamoribus dixerit, defervisse tempore et annis liquata jam senior idem fatetur,Quint. 12, 6, 4.