1. līquor — Lewis & Short
līquor, līqui (
I inf. liquier, Att. Trag. Brut. 28), v. dep. n. [liqueo], to be fluid or liquid, to flow, melt, dissolve (poet. and in post-Aug. prose).
I Lit.:
tum toto corpore sudor Liquitur,Verg. A. 9, 813:
huic (arbori) atro liquuntur sanguine guttae,id. ib. 3, 28:
liquentia flumina,id. ib. 9, 679:
mella,id. ib. 1, 432:
fluvius,id. G. 4, 442:
ut fraces et amurca liquentur,Plin. 15, 6, 6, § 22.—
II Trop., to melt or waste away:
ilico res foras labitur, liquitur,Plaut. Trin. 2, 1, 17:
in partem pejorem liquitur aetas,Lucr. 2, 1132: per poli liquentis axem, Prud. stef. 1, 88.