līvor — Lewis & Short
līvor, ōris, m.liveo,
jam livorem tute scapulis istoc concinnas tuis,Plaut. Truc. 4, 3, 19:
livore decoloratum corpus mortui,Auct. Her. 2, 5, 8:
ostendere nigram in facie tumidis livoribus offam,Juv. 16, 11; Quint. 2, 21, 19; cf. id. 5, 9, 1; 11; 5, 10, 46:
illinitur livoribus,Plin. 20, 22, 87, § 240.—Of a speck or taint in fruit:
uva conspectā livorem ducit ab uva,Juv. 2, 81:
tum sucos herbasque dedi queis livor abiret,Tib. 1, 6, 13.—
obtrectatio et livor,Tac. H. 1, 1: pascitur in vivis livor;
post fata quiescit,Ov. Am. 1, 15, 39:
ergo submotum patriā proscindere, livor, Desine,id. P. 4, 16, 47:
rumpere, livor edax,id. R. Am. 389:
cupidus,Prop. 1, 8, 29:
livor ac malignitas,Suet. Calig. 34; Plin. Pan. 3, 4; 58, 5.