1. mănĭpŭlus — Lewis & Short
mănĭpŭlus (sync. mănīplus, in poets;
plur.:inter manipula,Spart. Hadrian. 10), i, m. manus-pleo, plenus, a handful, a bundle.
de his (herbis) manipulos fieri,Varr. R. R. 1, 49:
manipulos obligare,Col. 11, 2, 40:
vincire,id. 2, 19, 2:
alligari,Plin. 18, 28, 67, § 262:
filicumque maniplis Sternere humum,Verg. G. 3, 297:
nexos deferre maniplos,Col. 10, 315:
maniplos solvere,the bundles of hay, Juv. 8, 153.—
miles pulcre centuriatus est expuncto in manipulo,Plaut. Curc. 4, 4, 29:
pertica suspensos portabat longa maniplos: Unde maniplaris nomina miles habet,Ov. F. 3, 117:
adeo ut iidem ordines, manipulique constarent,Caes. B. C. 2, 28:
manipulos laxare,id. B. G. 2, 25:
continere ad signa manipulos,id. ib. 6, 33:
in legione sunt manipuli triginta,Gell. 16, 4, 6.—Of cavalry:
infrenati manipli,Sil. 4, 316: App. M. 9, p. 221, 5.—Comically: manipulus farum, a troop, band, Ter. Eun. 4, 7, 6.