mantēlum — Lewis & Short
mantēlum and mantellum, i, n.i. q. mantele, q. v.,
I a cloth, napkin, Lucil. ap. Serv. Verg. G. 4, 377; Paul. ex Fest. p. 133, 33; Inscr. Orell. 2271.—
II A cloak, mantle; trop.:
nec mendaciis subdolis mihi usquam mantelum est meis,Plaut. Capt. 3, 3, 5.