mĕdĭĕtas — Lewis & Short
mĕdĭĕtas, ātis, f.medius,
I the middle, place in the middle, midst (in Cic. only as transl. of the Gr. meso/ths; elsewhere postclass.).
I Lit.: vix audeo dicere medietates, quas Graeci meso/thtas appellant, Cic. Univ. 7, 20:
narium,Lact. 10, 19:
totius loci,App. M. 2, p. 116, 6:
sic feliciore loco medietatis est positus (sc. homo),App. Asclep. 6, p. 79:
in mediatate distinctis aquis,Tert. de Bapt. 3.—
B Transf., a half, moiety (syn. dimidium):
decoquere aliquid usque ad medietatem,Pall. Mart. 10, 10 and 30:
sulcum usque ad medietatem replere,id. Mai. 3: debiti, Cod. Th. 4, 19, 1.—
II Trop., a middle course, medium:
medietatem quandam sequi,Dig. 5, 4, 3 fin.; Arn. 2, 65:
ejusmodi medietates inter virtutes et vitia intercedere,App. Dogm. Plat. p. 14, 3.