mŏdĕro — Lewis & Short
mŏdĕro, āvi, ātum, 1, v. a.modus,
ego voci moderabo meae,Plaut. Mil. 2, 2, 115.—
ita res moderatur, ut, etc.,ib. 23, 3, 39.—Hence, mŏdĕrātus, a, um, P. a., keeping within due bounds, observing moderation, moderate (Ciceron.).
moderati senes tolerabilem agunt senectutem,Cic. Sen. 3, 7:
in omnibus vitae partibus moderatus ac temperans,id. Font. 14, 40:
moderatum esse in re aliquā,id. Phil. 2, 16, 40; cf.:
Gracchis cupidine victoriae haud satis moderatus animus,Sall. J. 42, 2.—
convivium moderatum atque honestum,Cic. Mur. 6, 13:
ventus,Ov. Tr. 4, 4, 57:
mores,Cic. Fam. 12, 27, 1:
otium,id. Brut. 2, 8:
doctrina,id. Mur. 29, 60:
oratio,id. de Or. 2, 8, 34.—Comp.: quando annona moderatior? Vell. 2, 126, 3. —Sup.: moderatissimus sensus, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 5.—Hence, adv.: mŏdĕ-rātē, with moderation, moderately (Ciceron.):
moderate dictum,Cic. Font. 10, 31:
omnia humana placate et moderate feramus,id. Fam. 6, 1, 4:
moderate et clementer jus dicere,Caes. B. C. 3, 20.—Comp.:
moderatius id volunt fieri,Cic. Fin. 1, 1, 2. —Sup.:
res moderatissime constituta,Cic. Leg. 3, 5, 12.