1. Nār — Lewis & Short
Nār, Nāris, m., = *na/r,
Nar amnis exhaurit illos (Velinos lacus) sulphureis aquis,Plin. 3, 12, 17, § 109; cf.: Solporeas posuit spiramina Naris ad undas, Enn. ap. Prisc. p. 691 P. (Ann. v. 265 Vahl.); and:
audiit amnis Sulfureā Nar albus aquā fontesque Velini,Verg. A. 7, 517; cf. Aus. Idyll. 12 de deis; Ov. M. 14, 330:
quod Lacus Velinus in Narem defluit,Cic. Att. 4, 15, 5:
Nare ac mox Tiberi devectus,Tac. A. 3, 9.