nāsūtus — Lewis & Short
nāsūtus, a, um, adj.nasus,
depygis, nasuta,Hor. S. 1, 2, 93:
manus,the elephant's trunk, Cassiod. Var. 10, 30.—
nasutus nimium cupis videri: nasutum volo, nolo polyposum,Mart. 12, 37, 1; id. 13, 2, 1:
nil nasutius est,id. 2, 54, 5:
homo nasutissimus,Sen. Suas. 7 med.—Hence, adv.: nāsūtē, satirically, scornfully, wittily, sarcastically:
tu qui nasute scripta destringis mea,Phaedr. 4, 7, 1:
nasute negare,Sen. Ben. 5, 6, 5 (dub.; al. vafre).