nec-non — Lewis & Short
nec-non, also separately, nec non or nĕquĕ non, partic. of emphatic affirmation.
I And also, and yet, and in fact, to connect sentences:
nec vero non eadem ira deorum hanc ejus satellitibus injecit amentiam,Cic. Mil. 32, 86:
neque meam mentem non domum saepe revocat exanimata uxor,id. Cat. 4, 2, 3:
neque tamen illa non ornant,id. de Or. 2, 85, 347:
nec vero Aristoteles non laudandus in eo, quod, etc.,id. N. D. 2, 16, 44:
neque non me tamen mordet aliquid,id. Fam. 3, 12, 2.—
II In gen., likewise, also (mostly poet. and in post-Aug. prose):
necnon etiam precor Lympham et Bonum eventum,Varr. R. R. 1, 1, 6; 2, 5, 9:
nec non et Tyrii ... frequentes Convenere,Verg. A. 1, 707:
tunc mihi praecipue, nec non tamen ante, placebas,Ov. H. 4, 69:
granum letale animalibus: nec non et in folio eadem vis,Plin. 13, 22, 38, § 118; cf.:
gratissima est et esca panicum et milium, nec non hordeum,Col. 8, 15, 6:
nec non etiam poëmata faciebat ex tempore,Suet. Gram. 23.