nēnĭa — Lewis & Short
nēnĭa (naenĭa), ae (f.,
abl. neniā, dissyl., Ov. F. 6, 142),honoratorum virorum laudes cantu ad tibicinem prosequantur, cui nomen nenia,Cic. Leg. 2, 24, 62:
absint inani funere neniae,Hor. C. 2, 20, 21; Suet. Aug. 100.—
Ceae retractes munera neniae,Hor. C. 2, 1, 38: huic homini amanti mea era dixit neniam de bonis, has sung the death-dirge over his property, i. e. has buried, has consumed it, Plaut. Truc. 2, 1, 3.—Prov.:
nenia ludo id fuit,my joy was turned to grief, Plaut. Ps. 5, 1, 32.—
Marsa,Hor. Epod. 17, 29.—
puerorum Nenia, quae regnum recte facientibus offert,Hor. Ep. 1, 1, 62:
dicetur meritā Nox quoque neniā,id. C. 3, 28, 16:
legesne potius viles nenias?mere songs, Phaedr. 3 prol. 10:
lenes neniae,lullabies, Arn. 7, 237:
histrionis,id. 6, 197.—