nervōsus — Lewis & Short
nervōsus, a, um, adj.nervus,
nervosa et lignea dorcas,Lucr. 4, 1161:
poples,Ov. M. 6, 256:
exilitas,Plin. 11, 37, 86, § 214:
partes,id. 23, 3, 34, § 69:
nervosius illud, i. e. membrum virile,Cat. 67, 27.—
cauliculi,Plin. 21, 9, 30, § 54; 27, 12, 97, § 123.—
quis Aristotele nervosior,Cic. Brut. 31, 121.—
vivacitas,Val. Max. 8, 13, 4: juventus, Prud. c. Sym. 2, 320.—Hence, adv.: nervō-sē, strongly, boldly, vigorously, energetically: vigilanter nervoseque aliquem subornare, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 6.—Comp.:
nervosius dicere,Cic. Or. 36, 127:
nervosius aliquid disserere,id. Off. 3, 29, 106.