nŏthus — Lewis & Short
nŏthus, a, um, adj., = no/qos,
nothum qui non sit legitimus, Graeci vocant: Latinum rei nomen non habemus,Quint. 3, 6, 97; cf. Paul. ex Fest. p. 174 Müll.; Quint. 3, 6, 96; 7, 7, 10:
Antiphaten ... Thebanā de matre nothum Sarpedonis alti,Verg. A. 9, 697.—
lunaque sive notho fertur loca lumine lustrans, Sive suam proprio jactat de corpore lucem,i. e. borrowed, not its own, Lucr. 5, 575; so,
lumen,Cat. 34, 15:
Attis notha mulier,false, counterfeit, id. 63, 27:
quojus genera (nominum) sunt tria, unum vernaculum ac domi natum, alterum adventicium, tertium nothum ex peregrino hic natum,Varr. L. L. 10, § 69 Müll.; so,
notha nomina,id. ib. 10, §
70: nothae atque adulterae lectiones,Arn. 5, 182.