objurgātĭo — Lewis & Short
objurgātĭo, ōnis, f.objurgo,
ut objurgatio contumeliā careat,Cic. Lael. 24, 89:
tum objurgatio, si est auctoritas, tum admonitio quasi lenior objurgatio,id. de Or. 2, 83, 339:
objurgationes etiam non numquam incidunt necessariae, in quibus utendum est fortasse et vocis contentione majore et verborum gravitate acriori,id. Off. 1, 38, 136:
aut castigatione aut objurgatione dignum putare,id. Att. 3, 10, 3; id. Off. 3, 21, 81:
deliciarum,id. Cael. 11, 27:
sui,Quint. 11, 3, 49:
objurgationes (opp. laudationes),Sen. Ep. 94, 39.