1. oblīviscor — Lewis & Short
oblīviscor, lītus (archaic
vivorum memini, nec tamen Epicuri licet oblivisci,Cic. Fin. 5, 1, 3: nescio hercule, neque unde eam, neque quorsum eam;
ita prorsum oblitus sum mei,I have so completely forgotten myself, been lost in thought, Ter. Eun. 2, 3, 15:
regisque ducumque meique,Ov. M. 13, 276:
dum tu ades, sunt oblitae sui,Cic. Fam. 9, 12, 1:
nec oblitus sui est Ithacus discrimine tanto,was not forgetful of himself, untrue to his nature, Verg. A. 3, 629; cf. Val. Fl. 3, 664: sui, to forget one's self, know nothing of one's former self, sc. after death, Sen. Herc. Fur. 292; also, to forget one's self in a character represented or assumed:
tamquam in eo tragoediae argumento sui oblitus tantum Catonem cogitāsset,Tac. Or. 2. —
meminens naturae et professionis oblitus,Sid. Ep. 4, 12:
nec umquam obliviscar noctis illius, etc.,Cic. Planc. 42, 101; cf.:
oblivisci temporum meorum,id. Fam. 1, 9, 8:
ut nostrae dignitatis simus obliti,id. ib. 1, 7, 7:
veterumque oblitus honorum,Ov. M. 7, 543; Just. 4, 2, 5:
oblivisci veteris contumeliae, recentium injuriarum,Caes. B. G. 1, 14:
controversiarum ac dissensionum,id. ib. 7, 34:
pristini instituti,id. B. C. 3, 57:
offensarum,Tac. H. 2, 1:
tot exemplorum,Quint. 9, 2, 86.—
qui quod dedit id ob litust datum,Plaut. Truc. 2, 1, 24:
officium meum,id. Cas. 1, 1, 16:
injurias,Cic. Cael. 20, 50; cf.:
artificium obliviscatur,id. Rosc. Am. 17, 49:
res praeclarissimas,id. Mil. 23, 63:
totam causam,id. Brut. 60, 218:
haec tam crebra Etruriae concilia,Liv. 5, 5, Drak. N. cr.:
ut alia obliviscar,Cic. Rosc. Am. 31, 87.—With acc. of person:
obliti sunt Deum,Vulg. Psa. 105, 21; 49, 22.—
oblita pharetram tollere,Ov. M. 2, 439:
suas quatere pennas,id. ib. 4, 676: dicere aliquid. Ter. And. 5, 1, 22:
obliviscor, Roscium et Cluvium viros esse primarios,Cic. Rosc. Com. 17, 50.—(e) With a rel.clause:
in scriptis obliviscebatur, quid paulo ante posuisset,Cic. Brut. 60, 218.—
saeclis obliviscentibus,i. e. causing forgetfulness, Cat. 68, 43:
oblito pectore,id. 64, 207: pomaque degenerant sucos oblita priores, forgetting, i. e. being deprived of losing, Verg. G. 2, 59; imitated by Col. poët. 10, 408.—
oblivisci nomen suum,to forget one's own name, to have a bad memory, Petr. 66.—
oblitusque meorum, obliviscendus et illis,Hor. Ep. 1, 11, 9:
obliviscendi stratiotici,Plaut. Mil. 4, 8, 49.!*? In Pass. signif. (poet. and late Lat.):
post emancipationem in totum adoptivae familiae obliviscuntur,Dig. 23, 2, 60, § 6:
oblita carmina,Verg. E. 9, 53; Val. Fl. 2, 388:
oblitos superūm dolores,id. 1, 791:
suis hominibus oblitus,August. Mus. 4, 4.