offōco — Lewis & Short
offōco (obf-; collat. form offuco;
I v. in the foll.), āre, v. a. ob-faux, to strangle, choke, suffocate (post-class.):
cum oflocan das invicem fauces praebuissent (al. effo candas),Flor. 2, 11, 6; Sen. Brev. Vit. 2, 3:
quicumque fluctus ejus offocant,Tert. Idol. 24: offucare aquam in fauces ad sorbendum dare, Paul. ex Fest. p. 192 Müll.