ŏlīvum — Lewis & Short
ŏlīvum or ŏlīvom, i, n.id..
eme die caecā hercle olivum, id vendito oculatā die,Plaut. Ps. 1, 3, 67; id. As. 2, 4, 26; id. Ps. 1, 2, 76; Lucr. 2, 392; id. 6, 1073:
inolens,id. 2, 850:
pingue,Verg. E. 5, 68; Ov. M. 10, 176:
perfundere pisces olivo,Hor. S. 2, 4, 50:
si ex olivis meis olivum feceris,Gai. Inst. 2, 79.—
cur olivum vitat?Hor. C. 1, 8, 8; cf. oleum.—
Syrio fragrans olivo,Cat. 6. 8; Prop. 4, 16, 31.