2. ōtĭum — Lewis & Short
ōtĭum, ĭi, n.
I In gen., leisure, vacant time, freedom from business (class.; opp. negotium; cf.: immunitas, vacatio): otio qui nescit uti plus negoti habet, Quam, etc., Enn. ap. Gell. 19, 10, 12 (Trag. v. 252 Vahl.): fecero; quamquam haut otium est,
Plaut. Poen. 4, 2, 36: tantumne ab re tuast oti tibi?
Ter. Heaut. 1, 1, 23: clarorum virorum atque magnorum non minus otii quam negotii rationem exstare oportere, Cato ap. Cic. Planc. 27, 66: in otio de negotiis cogitare,
Cic. Off. 3, 1, 1: otium inertissimum et desidiosissimum,
id. Agr. 2, 33, 91.—
II In partic.
A Ease, inactivity, idle life (cf.: ignavia, desidia, inertia): vitam in otio agere,
Ter. Ad. 5, 4, 9: hebescere et languescere in otio,
Cic. Ac. 2, 2, 4: propter desidiam in otio vivere,
id. Agr. 2, 37, 103: otio tabescere,
id. Att. 2, 14, 1: languere otio,
id. N. D. 1, 4, 7: otium segne trahere,
Tac. H. 4, 70: magna otia caeli,
Juv. 6, 394: otium sine litteris mors est,
Sen. Ep. 82, 2: ducere otia segnia,
Ov. P. 1, 5, 44: exercere otia molli cura,
Sil. 15, 707. —
B Leisure, time for any thing; esp. for literary occupation: otium moderatum atque honestum,
Cic. Brut. 2, 8: ad scribendum, id. Or. 1, 1, 3: otium consumere in historiā scribendā,
id. de Or. 2, 13, 57: otium litteratum,
id. Tusc. 5, 36, 105: Tusculani requies atque otium,
id. de Or. 1, 52, 224: studiosum,
Plin. Ep. 1, 22, 11: abundare otio et studio,
Cic. de Or. 1, 6, 22: otium rei si sit,
Plaut. Mil. 3, 1, 165: otium habere ad potandum,
Ter. Phorm. 5, 5, 3: auscultandi,
time to hear, id. Ad. 3, 65: horum libros delectationi causa, cum est otium, legere soleo,
when I have time, Cic. de Or. 2, 14, 59: si modo tibi est otium,
if you have time, id. Part. Or. 1, 1: otium studio suppeditare,
to devote time to study, Auct. Her. 1, 1, 1: cum in otium venerimus,
Cic. Att. 1, 7: me alebat Parthenope studiis florentem ignobilis oti,
i. e. unwarlike, peaceful leisure, Verg. G. 4, 564.—
2 The fruit of leisure: otia nostra,
i. e. my poems, Ov. Tr. 2, 224.—
C Rest, repose, quiet, peace (opp. bellum), Ter. Ad. prol. 20: pax, tranquillitas, otium,
Cic. Agr. 2, 37, 102: mollia peragebant otia,
enjoyed calm repose, Ov. M. 1, 100: multitudo insolens belli diuturnitate otii,
Caes. B. C. 2, 36: res ad otium deducere,
id. ib. 1, 5: valde me ad otium pacemque converto,
Cic. Q. Fr. 3, 5, 5: ex maximo bello tantum otium toti insulae conciliavit,
Nep. Tim. 3, 2: studia per otium concelebrata,
in times of peace, Cic. Inv. 1, 3, 4: ab hoste otium fuit,
Liv. 3, 32: ab seditionibus urbanis,
id. 3, 35: otium bello (rogare),
Hor. C. 2, 16, 5; 4, 15, 18: quies aëris et otium et tranquillitas,
Sen. Q. N. 1, 2, 8: operis otium,
Plin. 11, 10, 10, § 25.—
D Adverb.
1 Abl. otio, at leisure, leisurely: quam libet lambe otio,
Phaedr. 1, 24, 6.—
2 Per otium, at leisure: spolia legere,
Liv. 27, 2.