partŭrĭo — Lewis & Short
partŭrĭo, īvi or ĭi, 4 (
vereor ne parturire intellegat,Ter. Hec. 3, 3, 53:
tu (Lucina) voto parturientis ades,Ov. F. 3, 256:
parturiens canis,Phaedr. 1, 18, 3.—Prov.: parturiunt montes, nascetur ridiculus mus, said of those who promise great things, but accomplish little or nothing;
like the Engl. expression,great cry and little wool, Hor. A. P. 139 (after the Greek proverb, w)/dinen o)/ros, ei)=ta mu=n a)pe/teken); cf.
, also,Phaedr. 4, 21, 1 sq.—
ut aliquando dolor populi Romani pariat, quod jamdiu parturit!id. Phil. 2, 46, 118; so,
quod diu parturit animus vester, aliquando pariat,Liv. 21, 18, 12:
ingentes parturit ira minas,Ov. H. 12, 208; cf.:
filioli mei quos iterum parturio,Vulg. Gal. 4, 19.—*
quā (securitate) frui non possit animus, si tamquam parturiat unus pro pluribus,Cic. Lael. 13, 45; App. M. 7, 4.—
quis Parthum paveat ... Quis Germania quos horrida parturit Fetus, incolumi Caesare?Hor. C. 4, 5, 26:
et nunc omnis ager, nunc omnis parturit arbos,is budding forth, Verg. E. 3, 56; id. G. 2, 330; cf.
Col. poët. 10, 10: neque parturit imbres Perpetuos (Notus),Hor. C. 1, 7, 16: felicemque uterum, qui nomina parturit annis, i. e. the yearly consuls, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 204:
parturit innumeros angusto pectore mundos,to conceive, imagine, id. Cons. Mall. Theod. 81, 3.—Hence, P. a. as subst.: partŭrĭens, entis, f., a woman in labor:
dolores parturientis,Vulg. Osee, 13, 13; id. Psa. 47, 6.