per-cĕlĕbro — Lewis & Short
per-cĕlĕbro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I to practise a thing very frequently.
I In gen. (post-class.):
ut exercerent, ut gererent, ut percelebrarent haec mala,Arn. 2, 43.—
II In partic., to pronounce frequently, to have often in one's mouth (class.):
de quā muliere plurimi versus totā Siciliā percelebrantur,Cic. Verr. 2, 5, 31, § 81:
pervulgata et percelebrata sermonibus res est,id. Cael. 29, 69.