1. pĕrennis — Lewis & Short
pĕrennis († pĕremnis, Inscr. Ann. p. Chr. 341 ap. Guattani Monum. Inedit. 1, 5, p. 39), e (
aves perennes,that remain with us all the year round, Plin. 10, 25, 36, § 73.—
jugis, perpetuus): aquae,Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107; cf. Liv. 1, 21, 3:
fons,Caes. B. G. 8, 43:
amnis,Liv. 4, 30:
rivi,Plin. Ep. 5, 6, 11:
cursus stellarum,Cic. N. D. 2, 21, 56:
vinum,i. e. that bears keeping, Col. 3, 2, 10:
adamas,Ov. M. 15, 813:
monumenta,id. F. 2, 265; of a person:
super Astra ferar,id. M. 15, 875.—Comp.:
exegi monumentum aere perennius,more lasting, more enduring, Hor. C. 3, 30, 1.—
lucrum,Plaut. Am. p. 16:
perennis et contestata majorum virtus,Cic. Fl. 11, 25:
continuata motio et perennis,id. Tusc. 1, 10, 22:
loquacitas,id. de Or. 3, 48, 185:
animus in rem publicam,id. Prov. Cons. 9, 23.—Hence, adv., in two forms, pĕrenne (post-Aug.) and pĕrennĭter (post-class.).
abies perenne durabilis,Pall. 12, 15, 1:
perenne vivax,Paul. Nol. Carm. 11, 68.—
arbor frondens perenniter,Aug. Doctr. Christ. 2, 16:
perenniter servare amicitias,Sid. Ep. 7, 9; Cod. Th. 7, 20, 2; Sol. 65.