permansĭo — Lewis & Short
permansĭo, ōnis, f.permaneo,
I a remaining, persisting (good prose):
numquam laudata est in unā sententiā perpetua permansio,Cic. Fam. 1, 9, 21:
perseverantia est in ratione bene consideratā stabilis et perpetua permansio,id. Inv. 2, 54, 164; id. Att. 11, 18, 1.