per-mĕo — Lewis & Short
per-mĕo, āvi, ātum, 1, v. a.,
Euphrates mediam Babylonem permeans,Plin. 5, 26, 21, § 90:
Alpheus in eā insulā sub ima maria permeat,id. 31, 5, 30, § 55: in quos (barbaros) saxa et hastae longius permeabant, quam ut contrario sagittarum icto adaequarentur, traversed too much space, i. e. went too far in reaching them, etc., Tac. A. 15, 9:
Ister permeat orbem,Luc. 2, 418:
dum littera nostra Tot maria ac terras permeat,Ov. P. 4, 11, 16:
permeato amne,Amm. 21, 13, 2.—Impers. pass.:
iter, quo ab usque Pontico mari in Galliam permeatur,Aur. Vict. Caes. 13.—
naviter et sine ullis concessationibus,Col. 11, 1, 16.—
quod quaedam animalis intellegentia per omnia ea permeet et transeat,Cic. Ac. 2, 37, 119.