quis-que — Lewis & Short
quis-que, quaeque, quodque, and
I subst. quicque (quidque), pron. indef., whoever or whatever it be, each, every, every body, every one, every thing (prop. of more than two persons or things; cf.
uterque): non tute incommodam rem, ut quaeque est, in animum induces pati?Ter. Hec. 4, 2, 27;
ut in quo quisque artificio excelleret, is in suo genere Roscius diceretur,Cic. de Or. 1, 28, 130; id. Rep. 6, 24, 26:
tantum quisque laudat, quantum se posse sperat imitari,id. Or. 7, 24:
quod cuique obtigit, id quisque teneat,id. Off. 1, 7, 21:
magni est judicis statuere, quid quemque cuique praestare oporteat,id. ib. 3, 17, 70:
sibi quoque tendente, ut periculo prius evaderet,Liv. 21, 33:
ut quaeque stellae in iis, finitimisque partibus sint quoque tempore,Cic. Div. 2, 42, 89:
quamcumque rem a quoque cognorit,id. de Or. 1, 15, 67:
scrobes ternorum pedum in quamque partem,Plin. 17, 22, 35, § 167:
proximis quibusque correptis,Flor. 1, 9:
prout quique monitione indigerent,Suet. Aug. 89.—With gen.:
tuorum quisque necessariorum,Cic. Fam. 1, 9, 25:
quantulum enim summae curtabit quisque dierum, Si,Hor. S. 2, 3, 124.—With comp.:
quo quisque est sollertior, hoc docet laboriosius,Cic. Rosc. Com. 11, 31:
quo majus quodque animal, eo, etc.,Cels. 2, 18:
ut quique (pedes) sunt temporibus pleniores, hoc, etc.,Quint. 9, 4, 83:
bonus liber melior est quisque, quo major,Plin. Ep. 1, 20, 4.—With sup., to express universality (quisque is then placed after the sup.; class. with sing. and neutr. plur.; rare with plur. masc. and fem.): doctissimus quisque, every learned man, i. e. all the learned, Cic. Tusc. 1, 31, 77:
recentissima quaeque sunt correcta et emendata maxime,id. Ac. 1, 4, 13:
in omni arte optimum quidque rarissimum est,id. Fin. 2, 25, 81:
asperrima quaeque ad laborem deposcimus,Liv. 25, 6, 23; Suet. Caes. 44; Tac. A. 1, 24; Sen. Ep. 31, 1; Plin. Ep. 1, 5, 13:
summum quodque spectate, milites, decus,Liv. 7, 32, 14; 23, 3, 14:
antiquissimum quodque tempus,Caes. B. G. 1, 45:
gravissima quaeque grana serere,Plin. 18, 8, 20, § 85.—With plur. masc. and fem.: optumi quique expetebant a me doctrinam sibi, Plaut. Most. 1, 2, 76:
fortissimis quibusque amissis,Just. 5, 6, 3; Lact. Epit. 51, 2:
multi mortales convenere ... maxime proximi quique,Liv. 1, 9, 8; cf.:
tot leges et proximae quaeque duriores,Cic. Off. 2, 21, 75; id. Lael. 10, 34:
litterae longissimae quaeque,id. Fam. 7, 33, 2; id. Att. 16, 11, 2.—
With ordinal numerals, to denote generality, universality (placed after the ordinal): vix decimus quisque est, qui ipsus se noverit,scarcely one in ten, Plaut. Ps. 4, 2, 17:
tertio quoque verbo excitabatur,at every other word, Cic. Rab. Post. 12, 34: quinto quoque anno, every fifth year, i. e. every four years, Cic. Verr. 2, 2, 56, § 139:
quinto quoque palo,Plin. 17, 22, 35, § 169.—Rarely of time (days, years, etc.), without an ordinal numeral:
notentur, quae (ova) quoque die sint edita,Col. 8, 5, 4:
annis quibusque,every year, Plin. 33, 3, 15, § 52.—With primus, the very first, the first possible:
primo quoque tempore,as soon as possible, Cic. Phil. 3, 15, 39:
primo quoque die,at the earliest day, as soon as possible, id. ib. 8, 11, 33:
exercitui diem primam quamque dicere,the earliest day possible, Liv. 42, 48:
primum quicque videamus,the very first, Cic. N. D. 3, 3, 7.— Quisque stands freq. in app. with plur. subst.:
ubi quisque vident, eunt obviam,Plaut. Capt. 3, 2, 2:
sibi quisque habeant, quod suom est,id. Curc. 1, 3, 24:
decimus quisque ad supplicium lecti,Liv. 2, 59:
octo delecti notissimus quisque,id. 7, 19, 2:
(consules) in suas quisque provincias proficiscerentur,id. 25, 12, 2; 1, 44, 1;
viri in vestibulo suarum quisque aedium stabant,Curt. 4, 4, 14:
ultimi cum suis quisque ducibus,id. 3, 3, 25; 5, 2, 6; 6, 11, 20.— Often in connection with se, suus (in good prose almost always placed after the pron., Zumpt, Gram. § 701; cf.
Krebs, Antibarb. p. 983): pro se quisque,Cic. Agr. 1, 9, 26:
pro se quisque ad populum loquebatur,Cic. Verr. 2, 1, 27, § 68:
ut quanti quisque se ipse faciat, tanti fiat ab amicis,id. Lael. 16, 56:
suam quisque homo rem meminit,Plaut. Merc. 4, 5, 51:
cum suo cuique judicio sit utendum,Cic. N. D. 3, 1, 1:
edixit, ut quod quisque a sacris haberet, id in suum quidque fanum referret,id. ib. 3, 34, 84:
quo feret natura sua quemque,id. Brut. 56, 204:
dicere quos cupio nomine quemque suo,Ov. Tr. 3, 4, 64:
quisque suos patimur Manes,Verg. A. 6, 743:
suum quisque flagitium aliis objectantes,Tac. H. 2, 44:
quos Poenus in civitates quemque suas dimisit,Liv. 21, 48, 2; cf. Just. 13, 6, 2; 33, 2, 8; Tac. A. 6, 37.—Quisque, of two, for uterque, each:
oscula quisque suae matri properata tulerunt,Ov. F 2, 715:
duas civitates ex unā factas: suos cuique parti magistratus, suas leges esse,Liv. 2, 44, 9; 2, 7, 1; 10, 12, 3; 27, 35, 3;
for utercumque: ut cujusque populi cives vicissent, etc.,id. 1, 24, 3 (dub. al. cujus) — Quisque as fem. for quaeque, like quis (ante - class.):
omnes meretrices, ubi quisque habitant, invenit,Plaut. Poen. prol. 107:
quo quisque pacto hic vitam vostrarum exigat,Ter. Hec. 2, 1, 19.—
II Transf., for quicunque, whosoever, every one who, all that (ante- and postclass.):
quemque videritis hominem,Plaut. Mil. 2, 2, 5; id. As. 1, 3, 47; 2, 3, 24; Liv. 1, 24:
at tu, quisque doles, amice lector,Sid. Ep. 4, 11 in carm.