quī-vīs — Lewis & Short
quī-vīs, quaevis, quodvis (
abl. quīvis, Ter. Ad. 2, 3, 1), andquod genus vis propagabis,Cato, R. R. 52), who or what you please, any whatever, any one, any thing:
Juppiter non minus, quam vostrum quivis, formidat malum,Plaut. Am. prol. 27:
quaevis alia mora,id. Mil. 4, 7, 10:
omnia sunt ejusmodi, quivis ut perspicere possit, etc.,Cic. Quint. 27, 84:
ad quemvis numerum ephippiatorum equitum quamvis pauci adire audent,Caes. B. G. 4, 2:
quaevis amplificationes,all sorts of, Cic. Inv. 1, 53, 100:
unus amet quāvis aspergere cunctos, i. e. quāvis ratione,Hor. S. 1, 4, 87: ab quīvis (abl.) homine beneficium accipere gaudeas, Ter. Ad. 2, 3, 1:
cujusvis opes voluisse contra illius potentiam crescere,Sall. C. 17, 7:
quovis modo inceptum perficere,id. J. 11, 9; 35, 4:
quovis sermone molestus,Hor. S. 1, 3, 65:
eripiet quivis oculos citius,id. ib. 2, 5, 35.—Joined with unus, any one you please, any one whatever:
una harum quaevis causa,Ter. And. 5, 4, 1:
si tu solus, aut quivis unus,Cic. Caecin. 22, 62:
non quivis unus ex populo, sed existimator doctus,id. Brut. 93, 320. — quidvīs, as subst., any thing whatever, no matter what:
dicere hic quidvis licet,Plaut. Truc. 4, 4, 31:
quidvis satis est,Ter. Heaut. 4, 1, 28; Plaut. Poen. 1, 3, 28:
si quidvis satis est,Hor. S. 2, 3, 127.— With gen.:
quidvis anni,i. e. at any season of the year, Cato, R. R. 17.