rĕ-curro — Lewis & Short
rĕ-curro, curri (recucurrit, only 3, v. n.,
Paul. Nol. Carm. 27, 99),ego ad anum recurro rursum,Plaut. Cist. 2, 3, 50; cf.: recurrit rursus ad Hispalim Caesar, Auct. B. Hisp. 40 fin.:
ad me,Cic. Att. 2, 11, 1; Hor. Epod. 5, 75; cf. id. S. 2, 6, 31:
ad raedam,Cic. Mil. 10, 29:
in Tusculanum,id. Att. 13, 47 fin.:
in arcem,Liv. 4, 55:
rure,Hor. S. 1, 2, 127:
recipe te et recurre,Plaut. Trin. 4, 3, 8:
jam huc recurret,Ter. Ad. 4, 1, 10:
luna tum crescendo, tum defectionibus in initia recurrendo,Cic. N. D. 2, 19, 50; cf. Tib. 2, 4, 18:
ad fontem Xanthi versa recurret aqua,Ov. H. 5, 30; cf.:
in suos fontes versa aqua,id. Am. 2, 1, 26.—Poet., of the revolving of the sun, * Verg. A. 7, 100;
and of the year,Hor. Ep. 2, 1, 147.—With a homogeneous object:
coeptum saepe recurrat iter,Ov. A. A. 3, 360. —
cur posteris amplior honor quam majoribus haberetur? curve non retro quoque recurreret aequitas eadem?Plin. Pan. 38 fin.; cf. Quint. 5, 9, 6:
naturam expellas furca, tamen usque recurret,Hor. Ep. 1, 10, 24:
mox Bruma recurrit iners,id. C. 4, 7, 12; cf.:
recurrat versa hiems,Ov. F. 2, 854:
valetudines anniversariae ac tempore certo recurrentes,Suet. Aug. 81:
ad easdem conditiones,Caes. B. C. 2, 16 fin.; cf.:
uti eo recurrant,id. ib. 85, 4:
cum ea unde generata, quo recurrant, viderit,whither they return, Cic. Leg. 1, 23, 61; Vell. 2, 4, 7. — With dat.:
haec appellatio memoriae recurret,will recur to memory, Plin. Pan. 88 fin. (with admoneri and recordari):
recurrentes versus = reciproci,Sid. Ep. 8, 11; 9, 14. —
usu. decurro, q. v.): ad eam rationem recurrunt, ut, etc.,Quint. 1, 6, 13; so, ad eos auctores, etc., id. prooem. § 17.