regnum — Lewis & Short
regnum, i, n.rex,
I kingly government, royal authority, kingship, royalty (cf.:
imperium, principatus): cum penes unum est omnium summa rerum, regem illum unum vocamus et regnum ejus rei publicae statum,Cic. Rep. 1, 26, 42:
regique Thebano Creonti regnum stabilivit suum,Plaut. Am. 1, 1, 39:
regno regem spoliare,Cic. Rep. 1, 42, 65:
ob labefactandi regni timorem,id. ib. 2, 2:
regni initium,id. ib. 2, 15, 28:
neque potest ejusmodi res publica non regnum et esse et vocari,royalty, id. ib. 2, 23:
regnum obtinere,Caes. B. G. 5, 54; cf.:
regnum in suā civitate occupare,id. ib. 1, 3: regnum reciperare, Auct. B. Alex. 36; Caes. B. G. 4, 12; 5, 20; 5, 25:
dum stabat regno incolumis regumque vigebat Consiliis,Verg. A. 2, 88:
Tulli ignobile regnum,Hor. S. 1, 6, 9; id. C. 1, 12, 34:
Alexander periculoso regno securam ac tutam vitam anteponens,Just. 39, 4, 3.—
B In gen., dominion, sovereignty, rule, authority.
1 In a good sense:
possidere regna,Ter. Ad. 2, 1, 21:
quod imperium, qui magistratus, quod regnum potest esse praestantius, quam, etc.,Cic. Rep. 1, 17, 28:
omne regnum vel imperium bellis quaeritur et victoriis propagatur,id. ib. 3, 12, 20:
sibi a Caesare regnum civitatis deferri,Caes. B. G. 5, 6:
ego te in meum regnum accepi,Sall. J. 10, 1:
adoptione in regnum pervenire,id. ib. 11, 6:
nationes, quae in eorum (i. e. Populi Romani) regno ac dicione sunt,Cic. Verr. 2, 4, 27, § 60:
nobile regnum,Ov. H. 17, 133:
regnum sine vi tenere,id. M. 11, 270:
regnum alicui permittere,Hor. S. 1, 3, 123:
bonae Sub regno Cinarae,id. C. 4, 1, 4: nec regna vini sortiere talis, the presiding over a drinking-bout, Gr. a)rxiposi/a, id. ib. 1, 4, 18 (cf.:
arbiter bibendi,id. ib. 2, 7, 25; v. also rex).—
2 In a bad sense, despotism, tyranny (to a Roman of the time of the Republic, any sovereignty of a single individual):
hic ait se ille, judices, regnum meum ferre non posse. Quod tandem, Torquate, regnum? Consulatus, credo, mei ... quo in magistratu non institutum est a me regnum, sed repressum,Cic. Sull. 7, 21; cf. Quint. 3, 8, 47:
hoc vero regnum est, et ferri nullo pacto potest,Cic. Att. 2, 12, 1:
Ti. Gracchus regnum occupare conatus est,id. Lael. 12, 41; so,
occupare,id. Sull. 9, 27; id. Phil. 5, 6, 17:
regnum appetere,id. Sen. 16, 56; id. Phil. 2, 44, 114; id. Mil. 27, 72 (for which affectare is cited, Quint. 5, 11, 12; v. Spald. N. cr. ad loc.):
regnum judiciorum,Cic. Verr. 2, 1, 12, § 35; cf.
forense,id. Fam. 9, 18, 1:
quod tribuni militum in plebe Romanā regnum exercerent,Liv. 5, 2:
damnatus crimine regni,Ov. F. 6, 189:
dum regnum te, Roma, facit,i. e. gives thee a sovereign, Luc. 4, 692.—
C Trop., rule, authority, power, influence:
abuteris ad omnia atomorum regno et licentiā,Cic. N. D. 1, 23, 65:
regnum voluptatis,id. Sen. 12, 41:
sub regno tibi esse placet omnes animi partes et eas regi consilio?id. Rep. 1, 38, 60; Ov. M. 14, 20; Prop. 4 (5), 7, 50.—
II Meton. (abstr. pro concreto), a kingdom:
grates tibi ago, summe sol, quod conspicio in meo regno et his tectis P. Cornelium Scipionem,Cic. Rep. 6, 9, 9:
ad fines regni sui,Caes. B. G. 5, 26; 5, 38:
(flumen Mulucha) Jugurthae Bocchique regnum disjungebat,Sall. J. 92, 5:
se patrio regno pulsos esse,Liv. 1, 40:
(Aufidus) Qui regna Dauni praefluit Appuli,Hor. C. 4, 14, 26 al.:
barbara regna,id. Ep. 2, 1, 253:
regnum caelorum,Hier. adv. Jovin. 2, § 28; cf. Vulg. Matt. 13, 11 et saep.— Poet., of bees:
cerea regna refingunt,Verg. G. 4, 202. —
B Transf.
1 Any place which one possesses, a territory, estate, possession:
id, nisi hic in tuo regno essemus, non tulissem,i. e. on your own territories, on your own estate, Cic. de Or. 1, 10, 41; cf. id. Att. 14, 16, 1:
post aliquot mea regna videns, mirabor aristas?fields, Verg. E. 1, 70; cf. id. G. 1, 124; 3, 476:
regna videt pauper Nasamon errantia vento,his cottages, Luc. 9, 458 al.: haec regna, these realms, i. e. of the dead, Verg. A. 6, 417.—
2 Regna = reges, Stat. Th. 12, 380.