rĕ-sīdo — Lewis & Short
rĕ-sīdo, sēdi (in some MSS. also rĕsīdi), 3, v. n.,
residamus, si placet,Cic. Fin. 3, 2, 9 Madv. N. cr.:
in ripă inambulantes, tum vero residentes,id. Leg. 1, 5, 15:
(aves) plurimum volant ... cetera genera residunt et insistunt,Plin. 10, 39, 55, § 114:
mediis residunt Aedibus,Verg. A. 8, 467:
Siculis arvis,id. ib. 5, 702:
residunt In partem, quae peste caret,id. ib. 9, 539: loci amoenitate captos in iisdem terris cum virgine resedisse, Just. 13, 7, 8. — Poet.:
jam jam residunt cruribus asperae Pelles,settle, gather, Hor. C. 2, 20, 9. — In perf.:
consessu exstructo resedit,Verg. A. 5, 290. —
si montes resedissent,Cic. Pis. 33, 82:
(Nilus) residit iisdem quibus accrevit modis (opp. crescit),Plin. 5, 9, 10, § 57; Ov. M. 15, 272; cf.:
maria in se ipsa residant (opp. tumescant),Verg. G. 2, 480; Plin. 33, 4, 21, § 67:
residentibus flammis,Tac. A. 13, 57.—
cum venti posuere omnisque repente resedit Flatus,Verg. A. 7, 27:
sex mihi surgat opus numeris (i. e. in the hexameter), m quinque residat (i. e. in the pentameter),Ov. Am. 1, 1, 27 (cf. Coleridge's "falling in melody back"):
(poëma) apte et varie nunc attollebatur, nunc residebat,Plin. Ep. 5, 17, 2:
si contrarius ventus resedisset,id. ib. 6, 16, 12:
cum tumor animi resedisset,Cic. Tusc. 3, 12, 26; cf.: Marcelli impetus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2, 2:
impetus animorum ardorque,Liv. 26, 18, 10:
ardor,Ov. M. 7, 76; cf.:
sed propera ne vela cadant auraeque residant,id. A. A. 1, 373:
irae,Liv. 2, 29:
terror,id. 35, 38:
bellum,Hor. C. 3, 3, 30; Verg. A. 9, 643:
clandestinis nunciis Allobrogas sollicitat, quorum mentes nondum ab superiore bello resedisse sperabat,Caes. B. G. 7, 64, 7:
longiore certamine sensim residere Samnitium animos,Liv. 10, 28:
ardorem eum, qui resederat, excitare rursus,id. 26, 19:
tumida ex ira corda,Verg. A. 6, 407.