rĕversĭo — Lewis & Short
rĕversĭo (rĕvors-), ōnis, f.reverto.
1 A turning back before reaching one's destination (differing from reditus, a coming back, return):
quam valde ille reditu vel potius reversione meă laetatus,Cic. Att. 16, 7, 5:
exponam vobis breviter consilium et profectionis et reversionis meae,id. Phil. 1, 1, 1:
reversionem ut ad me faceret denuo,Plaut. Truo. 2, 4, 45; id. Bacch. 2, 3, 62; Varr. ap. Non. 222, 19; 245, 14. —
2 Of things in gen., a returning, return:
febrium,Cic. N. D. 3, 10, 24:
annua (solis),App. Mund. p. 71, 6; cf. in plur.:
planetarum temporum,id. Dogm. Plat. 1, p. 7, 4.—
II Trop., gram. t. t. for a)nastrofh/, an inversion of words (like mecum, secum, quibus de rebus), Quint. 8, 6, 65.