rĕ-vincĭo — Lewis & Short
rĕ-vincĭo, vinxi, vinctum, 4, v. a.
nisi esset (terra) caelo revincta,Lucr. 5, 553:
ancorae pro funibus ferreis catenis revinctae,Caes. B. G. 3, 13:
tignis in contrariam partem revinctis,id. ib. 4, 17; cf.:
trabes introrsus,id. ib. 7, 23:
stipites demissi et ab infimo revincti,id. ib. 7, 73:
navigium (with religare),Plin. Pan. 82, 2:
aliquem ad saxa,to bind fast, Ov. M. 11, 212; cf.:
zonam de poste,id. ib. 10, 379:
errantem Mycono e celsā Gyaroque revinxit,Verg. A. 3, 76: caput tortā angue, bound around, Varr. Atacin. ap. Charis. p. 70 P.; cf.:
latus ense,to gird, Prop. 3, 14 (4, 13), 11:
templum Velleribus niveis et festā fronde revinctum,Verg. A. 4, 459.—
In a Greek construction: ecce manūs juvenem interea post terga revinctum trahebant,with his hands tied behind him, Verg. A. 2, 57:
qui recitat lanā fauces et colla revinctus,wrapped up, Mart. 6, 41, 1.— Poet.:
latices in glaciem revincti,bound, stiffened, Claud. in Rufin. 1, 167.—
mentem amore,Cat. 61, 33:
urbes legibus,Claud. B. Gild. 47:
te sibi generum fraternā prole, id. Nupt. Honor. et Mar. 36: miserā in peste revinctos confodiunt,Val. Fl. 6, 418; 4, 708.—*
quempiam (opp. alligare, and = resolvere),Col. 1, 8, 16.