sanctĭtūdo — Lewis & Short
sanctĭtūdo, ĭnis, f.sanctus.
I Mostly ante-class. for sanctitas, sacredness, sanctity: Jovis, Att. ap. Non. 173, 33:
Apollinis,Turp. ib. 174, 5:
nominis matronae sanctitudinem,Afran. ib. 174, 9: fani, Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 19 sq.: sepulturae, Cic. Rep. Fragm. ap. Non. 174, 7 (4, 8 Mos.).—In plur., Att. ap. Non. 174, 2.—
II In the postclass. per., transf., uprightness, purity, Capitol. Ver. 8:
domum tuam decet sanctitudo, Domine,Vulg. Psa. 92, 5.