sător — Lewis & Short
sător, ōris, m.id..
also termed hominum sator atque deorum,Verg. A. 1, 254; 11, 725:
hominum (with deorum genitor),Phaedr. 3, 17, 10:
rerum,Sil. 4, 432:
aevi,id. 9, 306:
verus Alcidae sator,Sen. Herc. Fur. 357:
annorum nitidique mundi,i. e. Janus, Mart. 10, 28, 1:
qui et sator omnium deorum fuit,Lact. 1, 23, 5.—
not in Cic.): sator sartorque scelerum,Plaut. Capt. 3, 5, 3:
litis,Liv. 21, 6, 2: turbarum. Sil. 8, 260.