scītŭlus — Lewis & Short
scītŭlus, a, um,
I adj. dim. [1. scitus, A. 2.], handsome, pretty, neat, trim, elegant (ante- and post-class.):
facies,Plaut. Rud. 2, 7, 7:
forma atque aetatula,id. ib. 4, 1, 3; App. M. 2, 113, 19:
juvenem formulae scitulae,id. ib. 3, 136, 13:
caupona,id. ib. 1, p. 105, 23:
pusiones,Arn. 5, 179.—Adv.: scītŭlē, elegantly, gracefully, App. M. 2, p. 123, 8; 7, p. 192, 35; 10, p. 253, 38.