sēmĭta — Lewis & Short
sēmĭta, ae,f.se-(=sed-), i.e. aside; and root mi-, to go; cf.: meo, trames,
I a narrow way, a path, foot - path, lane, by - way, etc. (opp. via, a highway; cf.: callis, trames): quā ibant, ab itu iter appellarunt;
quā id anguste, semita ut semiter, dictum,Varr. L. L. 5, § 35 Müll.
I Lit. (freq. and class.):
angustissimae semitae,Cic. Agr. 2, 35, 96; cf. Mart. 7, 61, 4:
aut viam aut semitam monstrare,Plaut. Rud. 1, 3, 30:
decedam ego illi de viā, de semitā,id. Trin. 2, 4, 80; cf. id. Curc. 2, 3, 8; Sen. Ep. 64, 10:
scabras lutosasque semitas spectant, id. Ira, 3, 35, 5: omnibus viis notis semitisque essedarios ex silvis emittebat,Caes. B. G. 5, 19; so (opp. via) id. ib. 7, 8; Liv. 44, 43:
semita angusta et ardua,id. 9, 24:
ut Oresti nuper prandia in semitis decumae nomine magno honori fuerunt,Cic. Off. 2, 17, 58; Suet. Ner. 48; Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 44 Vahl.):
rara per occultos lucebat semita calles,Verg. A. 9, 383:
quā jacet Herculeis semita litoribus,the narrow way, Prop. 1, 11, 2 et saep.—In mal. part., Plaut. Curc. 1, 1, 36; cf.
vulgi,Prop. 2, 23 (3, 17), 1.—Prov.: qui sibi semitam non sapiunt, alteri monstrant viam, Enn. ap. Cic. Div. 1, 58, 132 (Trag. v. 358 Vahl.):
de viā in semitam degredi,Plaut. Cas. 3, 5, 40.—
B Transf., of other ways or paths (poet. and in post-Aug. prose):
formicae praedam Convectant calle angusto ... opere omnis semita fervet,Verg. A. 4, 407;
so of the same,Plin. 11, 30, 36, § 110:
Phryxi quā semita jungi Europamque Asiamque vetat,Stat. Achill. 1, 409:
spumea semita fugientis clavi,Val. Fl. 4, 420:
velox Lunae pigraque Saturni,Claud. Laud. Stil. 2, 438:
umida Iridis,id. Rapt. Pros. 2, 99:
aratri, id. de Apono, 25: arteriae, id est spiritus semitae,Plin. 11, 37, 89, § 219.—
II Trop. (rare but class.), a way, path, road:
locuples et speciosa vult esse eloquentia ... feratur ergo non semitis, sed campis: non uti fontes angustis fistulis colliguntur, sed ut latissimi amnes totis vallibus fluat ac sibi viam, si quando non acceperit, faciat,Quint. 5, 14, 31:
illius ego semita feci viam,Phaedr. 3, prol. 38:
jam intellegetis, hanc pecuniam, quae via modo visa est exire ab isto, eandem semita revertisse,Cic. Verr. 2, 2, 23, § 57:
secretum iter et fallentis semita vitae,Hor. Ep. 1, 18, 103:
semita certe Tranquillae per virtutem patet unica vitae,Juv. 10, 364:
novum ad victoriam iter sanguinis sui semita aperire,Flor. 1, 14, 4; so in eccl. Lat., freq., of a way of life, course of conduct, etc.:
justitiae,Vulg. Prov. 2, 8:
justorum,id. ib. 16, 17.