sēni — Lewis & Short
sēni, ae, a (
I gen. plur. senūm, Cic. Verr. 2, 49, 122; Caes. B. C. 2, 15), num. distrib. [sex].
I Lit., six each:
cum in sex partes divisus exercitus Romanus senis horis in orbem succederet proelio,Liv. 6, 4:
senos viros singuli currus vehebant,Curt. 8, 14, 3:
ut tribuni militum seni deni (by many written in one word, senideni) in quattuor legiones crearentur,Liv. 9, 30; so,
sena dena (or senadena) stipendia,Tac. A. 1, 36 fin.:
senūm pedum crassitudo,Caes. B. C. 2, 15; cf.:
pueri annorum senūm septenūmque denūm,sixteen and seventeen years old, Cic. Verr. 2, 2, 49, § 122.—
II Transf., for sex, six:
tradiderat natalibus actis Bis puerum senis,past his twelfth birthday, Ov. M. 8, 243:
sena vellera,id. ib. 12, 429:
pedes,i. e. hexameter, Hor. S. 1, 10, 59:
ictus (of the senarius),id. A. P. 253:
latitudo ejus ne minus pedum senūm denūm (or senumdenum),Vitr. 6, 9.