1. sextus — Lewis & Short
sextus, a, um,
sextus ab urbe lapis,Ov. F. 2, 682:
sextus decimus ab Hercule,Vell. 1, 6, 5:
hic annus sextus, postquam ei rei operam damus,Plaut. Men. 2, 1, 9; id. Most. 4, 2, 41:
sexto decimo anno,Cic. Rep. 2, 33, 57:
sextus locus est, etc.,id. Inv. 1, 53, 102:
sextus decimus (locus),id. ib. 1, 56, 109; Tac. A. 1, 17:
sexta decima legio,id. ib. 1, 37 al.:
sexta decima (sc. hora),Mart. Cap. 6, § 696;
for which also, in one word: post sextumdecimum annum,the sixteenth, Liv. 30, 19:
abdicat die sextodecimo,id. 4, 34:
sextodecimo Calendas Jan.,Col. 11, 2, 94.—In gram.:
sextus casus,the ablative case, Quint. 1, 4, 26.—
in M. Catonis quartā Origine ita perscriptum est: Carthaginienses sextum de foedere decessere. Id verbum significat, quinquies ante eos fecisse contra foedus, et tum sextum,Gell. 10, 1, 10:
sextum consul,Cic. Pis. 9, 20.—*