1. sĭlex — Lewis & Short
sĭlex, ĭcis, m. (poet. and late Lat.; also
silicem caedere,Cic. Div. 2, 41, 85:
silice vias sternere,Liv. 41, 27; cf. id. 41, 27, § 7:
silici scintillam excudere,Verg. A. 1, 174:
gravem medios silicem jaculatus in hostes,Ov. M. 7, 139 et saep.:
per ampla spatia urbis, subversasque silices,pavements, Amm. 14, 6, 16; cf.:
silicem pedibus quae conteret atrum,Juv. 6, 350.— Freq. joined with lapis: Ag. Illa mulier lapidem silicem subigere, ut se amet, potest. Mi. Pol id quidem haud mentire:
nam tu es lapide silice stultior,Plaut. Poen. 1, 2, 77 sq.; Cato, R. R. 18, 3; Liv. 30, 43; Fest. s. v. lapidem, p. 115 Müll.; and in inscrr.: II VIRI VIAM LAPID(e) SILIC(e) STERN(endam) CVR(averunt), Inscr. Bull. dell' Inst. 1839, p. 60; so Inscr. Orell. 6617.—With saxum:
porcum saxo silice percussit,Liv. 1, 24 fin. —To denote hard-heartedness:
non silice nati sumus,Cic. Tusc. 3, 6, 12:
nec in tenero stat tibi corde silex,Tib. 1, 1, 64:
nec rigidas silices in pectore gerit,Ov. M. 9, 614:
et dicam silices pectus habere tuum,id. Tr. 3, 11, 4:
moturaque duras Verba queror silices,id. M. 9, 304.—
validi silices,id. 1, 571; 2, 449:
stabat acuta silex praecisis undique saxis,Verg. A. 8, 233:
nudus silex,bare rick, Sen. Phoen. 69:
excisae rupes durissimi silicis,Suet. Calig. 37:
juventus duris silicum lassata metallis,Luc. 4, 304:
Lycius Phrygiusque silex,Stat. S. 1, 2, 148.—Of limestone, Ov. M. 7, 107; cf. Plin. 36, 23, 53, § 174.