trăgĭcus — Lewis & Short
trăgĭcus, a, um, adj., = tragiko/s,
carmen,i. e. tragedy, Hor. A. P. 220:
Camena,id. ib. 275:
cothurni,id. S. 1, 5, 64:
versus,id. A. P. 89:
ars,id. Ep. 1, 3, 14:
genus scaenarum,Vitr. 5, 8:
actor,a tragic actor, tragedian, Liv. 24, 24, 2:
Orestes aut Athamas,represented in tragedy, Cic. Pis. 20, 47; cf.
cerva,i. e. in the tragedy of Iphigenia, Juv. 12, 120: tragicum illud subinde jactabat:
oderint dum metuant,Suet. Calig. 30.—
fuit Sulpicius vel maxime omnium grandis et, ut ita dicam, tragicus orator,Cic. Brut. 55, 203:
sed haec tragica atque divina,id. de Or. 2, 56, 227:
color,Hor. A. P. 236:
tumor,Gell. 2, 23, 21:
ore,Mart. 8, 18, 8:
nam spirat tragicum satis,Hor. Ep. 2, 1, 166.—
res tragicas paene comice, tristes remisse tractavit,Cic. de Or. 3, 8, 30:
tulit et Romana regia sceleris tragici exemplum,Liv. 1, 46, 3:
concubitus,Juv. 2, 29:
ignes (i. e. amores),Ov. Tr. 2, 407:
Erinnyes,Prop. 2, 20 (3, 13), 29:
asperitas,Val. Max. 5, 8, 1.—Adv.: trăgĭcē, in a tragic manner, tragically:
mortem rhetorice et tragice ornare,Cic. Brut. 11, 43; Sen. Ep. 100, 10.