trans-formo — Lewis & Short
trans-formo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I to change in shape, transform (poet. and in post-Aug. prose; syn. verto).
I Lit.:
(Proteus) Omnia transformat sese in miracula rerum,Verg. G. 4, 441:
in vultus sese aniles (Alecto),id. A. 7, 416:
membra in juvencos,Ov. M. 10, 237:
cuncta In segetem,id. ib. 13, 654:
gemmas novem in ignes (i. e. stellas),id. F. 3, 515:
(Scylla) in scopulum Transformata,id. M. 14, 74; Vulg. 2 Cor. 3, 18.—
II Trop.:
hunc (animum) transformari quodammodo ad naturam eorum, de quibus loquimur, necesse est,Quint. 1, 2, 30.