trĕpĭdātĭo — Lewis & Short
trĕpĭdātĭo, ōnis,
quae senatūs trepidatio, quae populi confusio, quis urbis metus,Vell. 2, 124: cujus rei subita trepidatio magnum terrorem attulit nostris, Auct. B. Alex. 75, 2; cf.:
nec opinata res plus trepidationis fecit, quod, etc.,Liv. 3, 3, 2:
ut jam ex trepidatione concurrentium turba constitit,id. 3, 50, 4:
pilis inter primam trepidationem abjectis,id. 2, 46, 3:
trepidationem inicere,id. 2, 53, 1:
trepidatio fugaque hostium,id. 37, 24, 7:
vitia non naturae sed trepidationis,Quint. 11, 3, 121:
trepidatione mendacium prodere,Petr. 82:
ferrum pectori per trepidationem admovens,Tac. A. 11, 38:
vulgi,id. ib. 12, 43;
in quā trepidatione multae captae naves,Just. 2, 12, 27:
cum magnā trepidatione vigilavit,Suet. Ner. 34:
nervorum,a trembling, Sen. Ira, 3, 10, 2.