trĭbūtĭo — Lewis & Short
trĭbūtĭo, ōnis, f.tribuo.
I A dividing, distributing, distribution (very rare): hanc i)sonomi/an appellat Epicurus, id est aequabilem tributionem, * Cic. N. D. 1, 19, 50:
tributio fit pro ratā ejus, quod cuique debetur,Dig. 14, 4, 5 fin.—
II A contributing, paying of tribute, Dig. 2, 14, 52; 50, 4, 18.