1. trĭpŭdĭum — Lewis & Short
trĭpŭdĭum, ii, n.acc. to Cic. Div. 2, 34, 72, contr. from terripavium, terripudium, but prob. from ter and pes; cf. the old form tripodare, whence tripodatio; in relig. lang.,
Salios ancilia ferre ac per urbem ire canentes carmina, cum tripudiis sollemnique saltatu jussit,Liv. 1, 20, 4; cf. tripudio and † tripodatio.—
citatis celerare tripudiis,Cat. 63, 26:
tripudia Hispanorum,Liv. 25, 17, 5:
cum sui moris tripudiis,id. 21, 42, 3:
cantus incohantium proelium et ululatus et tripudia,id. 38, 17, 4.—