1. trŭcīdo — Lewis & Short
trŭcīdo, āvi, ātum, 1, v. a.perh. for truci-cidare, i. e. truncum caedere,
cavete neu capti sicut pecora trucidemini,Sall. C. 58, 21; cf.:
pecus diripi, trucidari, Auct. B. Afr. 20, 6: cives Romanos necandos trucidandosque curavit,Cic. Imp. Pomp. 3, 7:
ne hic ibidem ante oculos vestros trucidetur,id. Rosc. Am. 5, 13:
trucidando occidere,Liv. 29, 18, 14:
quos ferro trucidari oportebat, eos nondum voce vulnero,Cic. Cat. 1, 4, 9; id. Rosc. Am. 5, 13:
ne pueros coram populo Medea trucidet,Hor. A. P. 185:
trucidatae legiones,Tac. A. 2, 45:
nobilissum corpus ignobili saevitiā,Val. Max. 9, 2, 2.—
seu pisces seu porrum et caepe trucidas,chew up, Hor. Ep. 1, 12, 21:
haec (nubes) multo si forte umore recepit Ignem, continuo magno clamore trucidat,i. e. extinguishes, Lucr. 6, 147:
juventus ne effundat patrimonium, ne fenore trucidetur,Cic. Cael. 18, 42:
plebem fenore,Liv. 6, 37, 2.