trunco — Lewis & Short
trunco, āvi, ātum, 1, v. a.2. truncus,
syn.: mutilo, amputo): truncata simulacra deum,Liv. 31, 30, 7:
statuis regis truncatis,id. 31, 23, 10:
truncat olus foliis,strips, cuts off the leaves, Ov. M. 8, 647:
truncato ex vulneribus corpore,Tac. A. 1, 17; cf. id. H. 3, 33:
truncatā corporis parte, partem corporis,Just. 11, 14, 11; 15, 3, 4:
cadavera,Luc. 6, 584:
caput,id. 6, 566: lacertos, Claud. ap. Ruf. 2, 411:
frontem,i. e. to deprive of an eye, Sil. 4, 541:
manibusque truncatus et armis,deprived of his hands and weapons, Claud. B. Get. 88:
quia antiquum illud (signum) vetustate truncatum est,Plin. Ep. 9, 39, 4:
truncatis arboribus,Suet. Calig. 45 init.—Poet., transf.:
aquas,to cut apart, rend asunder, separate, Claud. Gigant. 70:
heroos tenores gressu,i. e. to shorten hexameters into pentameters, Stat. S. 2, 3, 98.—Pregn.:
cervos,i. e. to kill, Val. Fl. 6, 567; Amm. 15, 4, 11. —
tunc omnibus fere membris erat truncata respublica,Eum. Pan. Const. Caes. 10.