1. ūber — Lewis & Short
ūber, ĕris, n.Gr. ou)=qar; Sanscr. ūdhar; cf. O. H. Germ. uter; Engl. udder; cf. the letter B,
I a teat, pap, dug, udder, a breast that gives suck (mostly poet. and in post Aug. prose).
(a) Sing., Lucr. 1, 887: lactantes ubere toto, Enn. ap. Charis. p. 103 P. (Ann. v. 71 Vahl.):
(vitula) binos alit ubere fetus,Verg. E. 3, 30:
ut vix sustineant distentum cruribus uber,Ov. M. 13, 826:
vituio ab ubere rapto,id. F. 4, 459:
cum a nutricis ubere auferretur,Suet. Tib. 6.—
(b) Plur. (so most freq.):
saepe etiam nunc (puer) Ubera mammarum in somnis lactantia quaeret,Lucr. 5, 885:
lactea,Verg. G. 2, 524:
capreoli Bina die siccant ovis ubera,id. E. 2, 42; cf.:
ad sua quisque fere decurrunt ubera lactis (agni),Lucr. 2, 370:
lactis,Tib. 1, 3, 46:
mammarum,Gell. 12, 1, 7:
candens lacteus umor Uberibus manat distentis,Lucr. 1, 259:
distenta,Hor. Epod. 2, 46:
equina,id. ib. 8, 8:
tenta,id. ib. 16, 50: natos uberibus gravidis vitali rore rigabat, Cic. poët. Div. 1, 12, 20; cf.:
(Romulus) cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus,id. Rep. 2, 2, 4:
uberaque ebiberant avidi lactantia nati,Ov. M. 6, 342:
sua quemque mater uberibus alit,Tac. G. 20.—
II Transf.
A Of the earth, the fruitful breast, etc.:
alma tellus annuā vice mortalibus distenta musto demittit ubera,Col. 3, 21, 3: ubera campi, id. poët. 10, 90. —
B A cluster or mass in the shape of an udder, of bees hanging from trees when swarming, Pall. Jun. 7, 6 and 9.—
C Richness, fruitfulness, fertility:
quique frequens herbis et fertilis ubere campus,Verg. G. 2, 185:
divitis agri,id. A. 7, 262:
glebae,id. ib. 1, 531:
in denso non segnior ubere Bacchus,id. G. 2, 275; cf.:
pecorique et vitibus almis Aptius uber erit,id. ib. 2, 234:
vitis,Col. 4, 27, 5:
palmitis Etrusci,Claud. B. G. 504.